Sensizlikte kabusum oldu tüm rüyalarım,

Ulaşılmaz dağlarda kaldı tüm hayallerim,

Çıkmaz sokaklar gibi tükendi tüm hayatım,

Tek bildiğim sözcükler oldu ümranım,

Tek duam tek isteğim yaradanımdan ölüm...

Ellerindi beni sarmalayan tenimi ısıtan

Gözlerdindi gözlerimi kendine mahkum bırakan

Ufacık gülümsemendi bana cenneti yaşatan

Seni seviyorum diyen dilindi beni fetheden

sızlamaz mı yüreğin aşk acısıyla

dolmaz mı kara gözlerin gözyaşlarıyla

ıslanmaz mı yastığın gece boyunca

bakmaz mısın resimlerime sevdayla

taş bağırlı dağlara mı döndü kalbin

kurudu mu pınarları gözlerinin

unuttun mu anısını güzel günlerin

sildin mi sevdiğini zalim gönlünden???

karşılıksız sevmek oldu kaderim,

gideni beklemek oldu alınyazım,

çaresizlik, umutsuzluk oldu duygularım,

yalnızlık, kimsesizlik oldu yoldaşlarım,

sessizlik, yürek fırtınaları oldu sırdaşlarım,

aşkımın tek şahidi oldu gözyaşlarım...

       Anneyle ilgili bir hikaye anlatılır. Adamın birisinin annesinin gözünün biri görmüyormuş, gözü yokmuş ve yeri oyuk olduğu için korkutucu gözüküyormuş. Adamın küçüklüğünde; mahhalle arkadaşlarıyla oynarken  annesi çağırdığında  arkadaşları ondan korkarlarmış; ilkokulda annesi onu okuldan almaya geldiğinde arkadaşları ondan korkup kaçarlarmış. Bu liseye kadar devam etmiş, adam artık annesinden kurtulmak istiyormuş ve üniversiteyi başka bir ilde okumuş.

           Evlenmiş, çoluk çocuğa karışmış. Annesi bir gün torunlarını görmek istemiş ve oğlunun yanına gelmiş.  Ancak torunları da ondan korkup babasının kucağına atlamışlar. Oğlu annesini evinden kovmuş. Uzun bir aradan sonra lise arkadaşlarından toplanıp görüşmek için bir mektup almış. Gitmişken annesini değil ama doğduğu yeri görmek istemiş. Annesi vefat etmiş oğluna verilmek üzere bir mektup bırakmış komşusuna...

           Mektupta  şunlar yazılıymış: '' Oğlum, ben seni, arkadaşlarını, torunlarımı asla  korkutmak istemezdim. Sen bir yaşındayken gözüne çivi  kaçmıştı. Ben de sen kör kalmayasın diye gözümü sana vermiştim.''

        CENNET  ANNELERİN  AYAKLARI  ALTINDADIR...